سنجش سطوح پایداری توسعه روستایی در شهرستان کرج 

 پژوهش حاضر به سنجش و تعیین سطوح پایداری توسعه روستایی شهرستان کرج در سال ۱۳۹۰ می پردازد تا از این رهگذر، به شناختی از وضعیت موجود در این شهرستان دست یابد. بدین منظور، با استفاده از شیوه های تحلیل عاملی و تحلیل خوشه ای برای ارزیابی و سطح بندی پایداری سکونتگاه های روستایی این شهرستان، سی شاخص اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی، و زیرساختی به کار گرفته می شود. با بهره گیری از تحلیل عاملی، شاخص های پژوهش به چهار عامل نهایی کاهش می یابد، که ۳۲/۶۵ درصد واریانس کل را تبیین می کنند. همچنین، نتایج تحقیق نشان دهنده وضعیت نامطلوب پایداری در سکونتگاه های منطقه مورد مطالعه است که از آن میان، به ترتیب، سطوح پایداری روستاهای فرخ آباد و قزل حصار بالاتر و سطوح ناپایداری روستاهای مرادآباد و احمدآباد نیز بیش از دیگر سکونتگاه های شهرستان کرج است. در پایان، برای ارتقا و بهبود وضعیت پایداری توسعه روستایی در منطقه مورد مطالعه، سیاست هایی راهبردی در ابعاد مختلف پایداری پیشنهاد می شود.

  فصلنامه روستا و توسعه سال هفدهم تابستان ۱۳۹۳ شماره ۲

نویسندگان: بیژن حشمت کبودوند، سید مهدی میردامادی، سید جمال فرج الله حسینی، فاطمه پاسبان
کلید واژه : تحلیل عاملی، تحلیل خوشه ای، توسعه پایدار روستایی، شهرستان کرج

سنجش سطوح پایداری توسعه روستایی در شهرستان کرج

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.