بررسی وضعیت تولید و ارزش افزوده صنعت نساجی در ایران و تاثیر سیاستهای مالی و پولی دولت بر آن طی دوره ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۷

صنایع نساجی در کشورهای توسعه یافته از دیرباز نقش تعیین کننده ای در رشد و شکوفایی صنعتی آنها ایفا نموده است، بگونه ای که این کشورها بخشی از موفقیتهای خود را مدیون گسترش این صنعت در مراحل اولیه صنعتی شدن می دانند. انقلاب صنعتی با ماشینی شدن تولیدات منسوجات آغاز شد و صنعت نساجی به دلیل ماهیت و ویژگیهای خاص خود زمینه رشد سایر صنایع را فراهم آورد.
در ایران نیز صنعت نساجی از قدمت طولانی برخوردار بوده و یکی از مهمترین بخشهای اشتغال زا است. به ویژه در شرایط کنونی کشور که رفع بحران بیکاری و افزایش درآمدهای ارزی حاصل از صادرات غیر نفتی از مهمترین اهداف اقتصادی کشور است، توجه به این صنعت از اهمیت خاص برخوردار است.
در این مقاله سعی شده است تا با بررسی وضع موجود صنعت نساجی کشور طی سالهای ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۷ تاثیر سیاستهای مالی و پولی دولت بر این صنعت با استفاده از روشهای مرسوم و متداول اقتصاد سنجی مورد آزمون و تحلیل قرار گرفته و پیشنهادات و توصیه های سیاستی جهت رشد و پویایی به این صنعت ارائه شود.

عنوان نشریه:   پژوهشهای اقتصادی :   زمستان ۱۳۸۰ , دوره  ۱ , شماره  ۳ ; از صفحه ۶۵ تا صفحه ۹۸

نویسندگان:  عزیزی فیروزه, پاسبان فاطمه

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *