نگاه انسان توسعه یافته به خود و پیرامونش

دیروز کنجکاو شدم به اطراف خودم نگاهی انداختم و نقادانه عزیزان دور و برم را نگاه کردم تا خصوصیات متبلور شده انسان توسعه یافته را ببینم و لمس کنم . کمی دقیقتر شدم دوستانی را دیدم که مثل فرشته بودند مهربان و باسخاوت و دوست داشتنی . برگشتم دوباره به خصوصیات انسان توسعه یافته در ادبیات موضوع نگاهی انداختم و یکی یکی کنترل کردم کدام هست کدام نیست . برایم جالب بود این آدمهای دوست داشتنی مثل فرشته برخی خصوصیات را نداشتند ، اون خصوصیاتی که به خودشون برمی گشت که مراقب سلامتی شان باشند، مراقب نشاط و توانایی خودشون ، مراقب استراحت و سلامت روحی خودشون . شاید خیلی از ماها فکر می کنیم اگر بخواهیم فرد نیکوکاری باشیم باید از همه خواسته های خودمان بگذریم و توجهی به خودمان نکنیم در حالی که اینطور نیست شرط مراقبت و حفاظت از خودمان نیز یکی از خصوصیات مهم انسان توسعه یافته است . این انسان هم خودش و هم اطرافیان و هم مردم جامعه خودش را متعالی می سازد . بر آن شدم برخی دیگر از خصوصیان این انسان را بگویم به طوری که همه ویژگیها را کامل گفته باشم .

انسان توسعه یافته به تندرستی جسمی و سلامتی روحی و روانی خود اهمیت می دهد. ورزش می کند ، تفریح می کند و به واقع زندگی می کند. نوع لباس پوشیدنش ،روش گفتاری اش ،منش کرداری اش وحتی نوع نگاه وچهره اش بگونه ای است که مورد پذیرش اجتماع است و در همه امورات متعادل است.
انسان توسعه یافته اجازه می دهد دیگران حرف خود را تمام کنند. یاد گرفته است بیشتر سکوت کند تا حرف بزند. بیشتر بشنود تا بگوید.
انسان توسعه یافته کتاب می خواند.
انسان توسعه یافته برای کل جامعه و آینده آن تلاش میکند و نه صرفا برای گروه و اطرافیان یا قوم خود .
انسان توسعه یافته مرعوب مقامات اداری و حکومتی نیست. میداند که این مقامات تنها در سازمان مطبوع خود صاحب مقام هستند و در عرصه اجتماع همگی خدمتگزار شهروندان هستند
انسان توسعه یافته با حیوانات و جانداران مهربان است و به محیط زیست خود اهمیت می دهد.
انسان توسعه یافته بخش مهمی از زندگی خود را برای به جای گذاشتن میراثی ارزشمند برای جامعه، طراحی کند، مسئولیت کاری را که در آن تخصص ندارد نمی پذیرد و مسئولیت کاری را به کسی که در آن کار تخصصی ندارد نمی سپارد و اگر خواست ثروتمند شود، نهاد‌های دولتی و حکومتی را ترک می کند.
یادمان باشد جامعه ما تنها زمانی می تواند جامعه بهتری باشد که ما سزاوار آن باشیم.

نوشتن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *